De Asturiaanse vastgoedmarkt

De Asturiaanse vastgoedmarkt

HuisIn Amsterdam ontploft de huizenmarkt weer. In mijn buurt wordt inmiddels 70% van de woningen boven de vraagprijs verkocht. In het gebouw waar ik woon, lopen de prijzen op tot 300.000 euro. Het huisje hiernaast kost 70.000. Inclusief een ruïne van een stal, een hórreo (een oude voedselopslag op palen) en 24.557 m2 land, met fruitbomen, een riviertje en prachtig uitzicht.

In Asturias koop je voor een paar ton soms een heel dorp. Een aldea abandonada, een verlaten gehucht. Vaak staat het al sinds de jaren ’60 of ’70 leeg. De voormalige bewoners trokken naar de stad of naar Zuid-Amerika. Die plekken raken nu weer in trek bij Noord-Europeanen, vaak al met vroeg pensioen. Of gelijkgestemden kopen zo’n dorp samen en beginnen er een ecoaldea, een soort Ruigoord, maar dan op het Spaanse platteland.

De hemel in Amsterdam

Het is best een vreemd idee. Ik woon pas zes jaar in een appartement waar ik jarenlang alleen maar van droomde. Er ging een Amsterdamse wooncarrière van zestien jaar aan vooraf. Uitgemolken worden als student in de illegale onderhuur, een gestript appartement met douche in de keuken, met zijn twaalven één badkamer delen, een tochtige bouwval uit 1878… Ik woonde op zo’n zeven verschillende plekken voordat ik dit appartement kocht. De hemel in Amsterdam. En nu speur ik Asturiaanse huizensites af.

Veel voor weinig

Het duurt nog even voordat ik in het echt naar huizen kan kijken (laat staan tot ik tot aanschaffen over ga). Zo’n virtuele verkenning geeft wel alvast een beeld wat er te koop is en voor welke prijs. Kort gezegd: veel voor weinig. Dat ‘veel’ is dan wel meestal in erbarmelijke staat. En ik heb best een flink eisenpakket. Een ‘eenzaam huis’ (niet in een dorp), een stukje land voor een moestuin, wat fruitbomen en liefst ruimte voor dieren, een extra huisje voor de verhuur en als het even kan een schuur die omgebouwd kan worden tot brouwerijtje en eventueel een parttime brewpup. En dan ook nog een geasfalteerde weg er naartoe, elektriciteit (liefst zelf opgewekt), water en internet. Het gaat dus nog wel even duren voordat ik de ideale plek heb gevonden. De Asturiaanse prijzen stemmen in ieder geval hoopvol.

En ik ga in de tussentijd nog maar even heel erg genieten van de hemel in Amsterdam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *