Een plechtige, openbare belofte

Een plechtige, openbare belofte

Ecologische voetafdrukDat was best confronterend. Mijn ecologische voetafdruk is dus gewoon ruim 4 hectare. ‘Als iedereen zo zou leven als jij, dan hebben we 2,3 aardbollen nodig.’ In my face. En ik dacht dus dat ik nog best meeviel als milieuvervuiler en aardeopwarmer.

Tja, deze blog kon niet uitblijven natuurlijk, na de vorige. Ik kan wel de hele mensheid gaan zitten afbranden (en ik ben met sommige reageerders eens dat er bij de grote industrieën een groot probleem zit), maar ja, een beter milieu… begint bij jezelf.*

* Voor de jeugdigen, ‘een beter milieu begint bij jezelf’ is een overheidscampagne uit het begin van de jaren ’90. Zie hier zo’n heerlijk trage spot met Polygoonjournaal-stem. Ik ben overigens bang dat onze vuilniszakken de laatste 25 jaar groter geworden zijn in plaats van kleiner.

Mijn ecologische voetafdruk

Maar goed, ik heb dus de WNF voetafdruktest ingevuld en de tips voor mij bestudeerd. Gelukkig bleek er nog wel het een en ander op af te dingen. ‘Kies eens voor de fiets in plaats van het openbaar vervoer’ was er eentje. Nog vaker? Ik kom nauwelijks nog buiten de stad! Ik heb voor de grap mijn reishistorie op mijn OV-chipkaart eens bekeken. De afgelopen 30 dagen heb ik 5 keer heen en weer gereisd met de trein, 3 keer was dat voor Lonica Tekst (werk dus) en 2 keer ben ik ergens gaan wandelen. En dat steeds binnen een straal van 50 km. Ander advies: drink eens wat vaker thee in plaats van koffie. Ik lust geen koffie!

Tip 1: vlieg eens wat minder

Eerlijk is eerlijk, er kwamen twee duidelijke pijnpunten uit. Allereerst kan ik mijn ecologische voetafdruk verlagen door minder te vliegen. Helaas heb ik een fascinatie voor alles wat met vliegtuigen te maken heeft. Machtige toestellen! De aarde is zo mooi vanuit de lucht! En al dat gedoe eromheen op Schiphol. Ik geniet daar dus van hè? Een douane. Kom daar nog maar eens om als je met de auto naar Frankrijk rijdt.

Het valt wel mee hoor, ik kom Europa niet meer uit. Maar het worden dit jaar opgeteld wel 4,5 retourvluchten (waarvan drie naar Spanje, en een halve: terug vanuit Zwitserland, waar mijn broertje woont). Met zo’n emigratie wordt het er ook heus niet minder op. Dan word ik bovendien nog medeplichtig aan het gevlieg van vrienden en familie die mij daar (hopelijk) op komen zoeken.

Het knaagt wel. Ik vlieg namelijk ook omdat het goedkoper en sneller is dan met de trein. Soms begin ik nog wel braaf met het uitzoeken van de mogelijkheden over land. Dan blijkt steevast dat ik heel lang onderweg ben en dat het twee keer zo duur is. It’s the climate, stupid. Eigenlijk ben ik dus geen haar beter dan die bankiers.

Tip 2: eet minder zuivel

Ai, nu zijn we echt bij mijn geweten uitgekomen. Ik eet gemiddeld zo’n 200 gram kwark per dag en ik ben gek op kaas. Dat is niet alleen slecht voor mijn ecologische voetafdruk, maar ook voor mijn diervriendelijkheid (wie overigens een goede indruk wil krijgen van de verwoestende impact van de vlees- en zuivelindustrie op het mileu, kijk de documentaire Cowspiracy). Veganist worden staat sinds vorige zomer op mijn verlanglijstje, maar ik ben er gewoon te slap voor. Die zomer probeerde ik het eens een dagje uit, toen ik in het ezelparadijs was (daar waren meer veganisten). Wijn bleek niet veganistisch te zijn en ik mocht geen chocola (er was op dat moment alleen maar melkchocolade in huis). Het werd een dag afzien dus.

Ik let er sindsdien wel meer op. Mijn huisgemaakte bier is gelukkig hartstikke veganistisch en ik heb inmiddels geleerd dat veganistisch koken geen rocket science is. Zo gaat er steeds vaker een dagje voorbij dat ik bijna per ongeluk bijna veganistisch eet. Maar dat is natuurlijk nog steeds slappe hap. Net als met vliegen wil ik er eigenlijk gewoon geen geneugten voor laten. Arme koeien…

Openbare belofte

Nu wordt het dus weleens tijd voor een offer. Ik wil geen salonwereldverbeteraar zijn. Oké, daar komt ie hoor. Ik beloof jullie hierbij plechtig dat ik vanaf volgende week tenminste drie dagen per week 100% veganistisch ga eten. Ik moet ergens beginnen, toch? Dan heb ik nu nog een week de tijd om me mentaal voor te bereiden en in veganistische recepten te duiken!

3 thoughts on “Een plechtige, openbare belofte

  1. Nona

    Pff t is een stom testje hoor.
    Ik vulde hem ook in en ik kom op 3 hectare.
    Mind you, ik ben al 20 jaar volledig vegetarisch, we wonen in een goed geisoleerd rijhuis in de stad, letten erg op het verbruik, we gaan tijdens de week meestal te voet op pad én we gingen dit jaar niet met het vliegtuig op reis.
    Voor een gezin van 5 vind ik dat wij het super goed doen, en kijk hoe groot onze voetafdruk volgens het testje nog zou zijn.
    Dom testje dat weinig rekening houdt met verschillende parameters.
    Ik blijf mn chocolade en kaas gewoon eten hoor 🙂

  2. Roel

    Ik zou me niet blindstaren op die test. Ik kom net iets hoger op 4,73 (te veel, ik weet het) maar jij leeft een stuk “bewuster” dan wij.
    Ook zijn de stellingen raar en kan ik bij meerdere vragen met gemak 3 opties kiezen die “het meest” van toepassing zijn.
    Verder uiteraard hulde voor je plechtige belofte. 3 dagen per week alleen je eigen bier: wordt zwaar 😉

  3. Sjoukje - meergeldminderstress.nl

    Ik kom precies hetzelfde uit als jij, en wij zijn wel op vakantie geweest met het vliegtuig, buiten Europa. Blijkbaar doen we het verder heel goed 🙂
    Het helpt blijkbaar enorm dat we vegetarisch eten.
    Ik vind sommige stellingen trouwens ook wel raar. Ik heb een Prius 🙂 Dat is blijkbaar heel erg suf. Ach ja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *