Een jaar besparen, het slijtagespook

Een jaar besparen, het slijtagespook

RugzakIn augustus ging ik een weekje wandelen in Frankrijk met een vriendin. Het zorgde voor een onvermijdelijke confrontatie met het slijtagespook: mijn wandeluitrusting is nu wel echt ouwe meuk aan het worden. Het spul is allemaal intensief gebruikt. Die rugzak kocht ik in 2011. Sindsdien heb ik hem naar ruige schatting zo’n 5.000 km en 230 dagen gedragen. Hij is aan vervanging toe.

Ik begin na een jaar zuinig aan doen steeds vaker tegen het slijtagespook aan te lopen. Steeds meer dingen zijn zo versleten dat ze binnenkort vervangen moeten worden. Het tweede bezuinigingsjaar gaat lastiger worden dan het eerste…

Wandelschoenen op…

Het wandelweekje ging dankzij materiaalslijtage zelfs een klein beetje mis. Twee weken voor vertrek besloot ik mijn wandelconditie te testen met twee heerlijke dagen in de duinen. Bleken mijn schoenen versleten… Ik kwam met dermate pijnlijke tenen thuis dat ik er niet nog een week op durfde te lopen.

Ik had nog winterwandelschoenen staan. Van die enorme klossen, waar ik alleen op loop als het qua weersomstandigheden echt niet anders kan. Voor de zekerheid maakte ik er een proefommetje op door de polder. Gevolg: vijf dagen last van een pees. De dag voordat ik afreisde naar Frankrijk was het over. Spannend, spannend… wat zou die pees vinden van een hele week op die schoenen?

Nou, die pees hield het prima, maar mijn hiel liep in die slecht ingelopen klossen een pijnlijke blaar op. Na vier dagen lopen moest ik het opgeven. Daarna hebben we ons nog prima vermaakt op huurfietsen en op het strand, maar ik besefte dat je niet ongestraft op alles kunt besparen.

Versleten kleding

En dan heb ik het nog niet gehad over wat ik die week aan had… Ik had twee korte broeken bij me. Eentje kocht ik een paar jaar geleden voor een paar euro in Thailand (geen fair wear dus…). Van de andere broek herinner ik me foto’s van een wandelvakantie in 2003. Verder drie shirtjes die allemaal gaatjes vertoonden en een onverslijtbaar nachthemd waarvan vriendin opmerkte: ‘Goh, heb je die nog steeds?’ O, en een regenponcho die niet echt waterdicht meer is, maar gelukkig hielden we het droog.

Maar even tussen ons… eigenlijk, eigenlijk interesseert het me niks dat ik in een wandelbroek uit 2003 en in een shirt met een gaatje loop. Ik weet dat dit niet zo hoort. Ik ben misschien een van de weinige vrouwen die geen endorfine aanmaakt bij het kopen van nieuwe schoenen… Voorlopig heb ik echter nog wel een kantoorbaan. De voorraad met kledingstukken die ik met enig fatsoen nog naar mijn werk aan kan, begint onvermijdelijk uit te dunnen. Ik moet er binnenkort dus toch aan geloven…

Aankopen van het afgelopen jaar

Een jaar lang heb ik bijna geen spullen gekocht, behalve een nieuwe tandenborstel, lenzen, vitamine B12 tabletten en shampoo enzo. Soms kado’s voor anderen (het liefst geef ik een belevenis) en verder ongeveer dit:

  • In november vorig jaar een flinke hoeveelheid brouwspullen (met name hop, graan en gist).
  • In december een zwembril en een badmuts, in februari gevolgd door een shorty (ik doe op 11 september mee aan de Amsterdam City Swim).
  • Begin maart nog een zwikje brouwbenodigdheden, een boek en een jurk (in Barcelona, tot nu toe één keer gedragen).
  • Eind april kocht ik een zak tuinaarde.
  • Half mei een regenbroek (Dat was toen ik in het Amsterdamse Bos ging werken en twee keer per week 13 km heen en terug moest fietsen. Ik heb dat onding één keer aan gehad en laat me sindsdien natregenen in een oude trainingsbroek.)
  • In juni zowaar nieuwe sandalen (na lang gewikt en gewogen te hebben of ik die nou wel echt nodig had).
  • In juli nog een voorraadje hop, graan en gist, een wandelgids en drie nieuwe T-shirts.

Nou ja, dat was het zo ongeveer wel.

Bye bye buy nothing year…

En ik vond dat dus heerlijk hè, zo’n buy (bijna) nothing year. Het scheelt niet alleen veel geld, maar ook veel tijd en troep. Je koopt namelijk meestal dingen die je helemaal niet nodig hebt. En je moet ervoor naar een winkel, of vergelijkend warenonderzoek doen op internet. Hoefde ik allemaal niet meer.

Maar nu na een jaar de slijtage aan alle kanten zichtbaar wordt, moet ik overstappen naar een buy a little bit year. Lastig. Ik zie dus wel dat mijn kledingkast uitdunt, maar ik heb tegelijkertijd geen idee wat ik dan moet kopen. Misschien maar eens beginnen met een kledingwinkel van binnen bekijken. Volgende week ofzo. Of volgende maand.

 

7 thoughts on “Een jaar besparen, het slijtagespook

  1. Sjoukje - meergeldminderstress.nl

    Misschien eens beginnen in een goede Kringloopzaak? Dan is de overgang niet zo groot. In Den Haag zit er tegenwoordig eentje van het Leger des Heils die alleen kleding verkoopt en er heel mooi uitziet. De kleding wordt er ook netjes uitgestald en is over het algemeen nog heel goed. Daar kun je prima winkelen zonder je er schuldig over te voelen: weinig uitgeven en gelijk iets goeds doen.

    1. Lonneke Post author

      Dat zou wel goed passen bij het tegengaan van verspilling. Ik vind kleding kopen gewoon vervelend en ben een beetje bang dat ik in tweedehands kledingzaken nog langer loop te zoeken… Mijn strategie is tot nu toe om mijn eigen kleding tot de draad te verslijten, maar wie weet…

  2. Ria

    Ik koop sowieso vaak pas kleren, als de oude écht niet meer kunnen. Daarbij is de werkkleding inderdaad belangrijker dan die voor de vrije tijd. ‘Dit jaar geen kleding kopen’ is aan mij dan ook niet besteed, want als ik het koop heb ik het nodig 🙂

    Jouw slijtagespook herken ik van de tijd dat ik in de bijstand zat en daarna weinig verdiende (gelukkig heel lang geleden). Op een gegeven moment zijn nieuwe schoenen en een goede jas gewoon nódig en komen er grotere uitgaven, ook al wil je het niet. In die tijd vulde ik mijn kledingkast met afdankertjes van mijn moeder, die in een dure kledingzaak werkte. Dat scheelde een hoop.

    Maar.. iets nieuws kopen kan ook leuk zijn, dus geniet er lekker van 🙂

    1. Lonneke Post author

      Ja, dat is het effect wat ik bedoel. Het is hetzelfde als mensen die even een weekje boodschappen gaan doen op bijstandsniveau. Die kopen dan gewoon geen wasmiddel en eten de vriezer leeg.

      Ik genoot het laatste jaar meer van vergeten kledingstukken opduikelen van achterin mijn kledingkast, dan van nieuwe kleding kopen. Maar ik ga het braaf doen hoor!

  3. Mr FOB

    Wij zijn bezig met een jaar lang geen kleding kopen. En wie weet dat te verlengen. Slijtagespook heeft me nog niet echt te grazen genomen, spullen zijn blijkbaar nog te goed. Mis het geen moment, het nieuwe kleren kopen.

  4. Gerlinde

    Consuminderen, bier brouwen, emigreren? Ja, dat doen wij dus ook. Wat leuk en jou kende ik ook nog niet.
    Dat van die slijtende spullen klinkt wel bekend. Als je weinig hebt valt die slechte kwaliteit helemaal goed op.

    Hier zit een goed gesorteerde LdH kledingwinkel, daar koop ik het nodige. Alles wat mijn maat + zwart + leuk is neem ik mee het pashokje in. Heb wel bewondering zeg, voor je BNN-jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *