Pleegpoes, the happy end

Pleegpoes, the happy end

Weten jullie nog dat ik een pleegpoes had uit het dierenasiel? De onfortuinlijke Rembrandt a.k.a. Saske, die in januari met een gebroken dijbeen werd gevonden op het Amsterdamse Rembrandtplein?

Het verhaal heeft een happy end gekregen! Het meisje heeft een thuis gevonden bij een lieve mevrouw, die haar net zo wil verwennen als haar eigen kinderen en kleinkinderen.

Pleegpoes in huis

In januari 2017 zag ik een oproepje van het dierenasiel in Amsterdam. Er was een poes gevonden op het Rembrandtplein met een gebroken dijbeen. Ze hebben het arme ding geopereerd en op hun lost and found pagina geplaatst. Ze was niet gechipt, niet gesteriliseerd en niemand miste haar. Rembrandt moest nog een week of zes herstellen in een bench, maar in het asiel was ze heel bang. Toen het asiel vroeg om een pleegadres, heb ik er wel twee minuten over nagedacht. En zo had ik zomaar ineens een pleegpoes in huis.

Kattenmuts

Saske bloeide al snel op, maar mijn eigen katten waren in alle staten. Die eerste week in februari voelde ik me een enorme kattenmuts. Met de griep in mijn lijf zorgde ik voor Saske en deed er ondertussen alles aan om de hongerstakende Rasa weer aan het eten te krijgen. Uiteindelijk keerde de rust in huis terug. Saske zat in haar bench in een apart kamertje en Rasa en Mus ondergingen de aanwezigheid van de indringer lijdzaam.

Revalideren en steriliseren

Begin maart 2017 moest Saske voor controle naar de dierenarts in het asiel. Hij was erg tevreden over haar herstel en ze mocht revalideren. Lees: weer lekker rondrennen en klimmen om haar spieren op te bouwen. Dat kon onmogelijk in mijn huis met mijn katten. In overleg met de medewerkers heb ik Saske met pijn in het hart in het asiel achtergelaten. Snel steriliseren en daarna snel plaatsen was het plan.

Happy end

Gisteren appte de dierenverzorger me. Saske heeft een nieuw thuis gevonden! Vandaag plaatste het dierenasiel een bericht op haar Facebookpagina. Saske a.k.a. Rembrandt die nu Lieffie heet, is terecht gekomen bij een hele lieve mevrouw. De mevrouw viel als een blok voor dat mooie poezenkopje. Een happy end! En omdat we elkaar nooit genoeg goed nieuws kunnen vertellen, wilde ik jullie dit fijne slot niet onthouden.

3 thoughts on “Pleegpoes, the happy end

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *