Ondertussen in Galicië

Ondertussen in Galicië

Samen naar het warme zwembad

Nee, het is nog niet rond. Ik heb inmiddels wel contact met verschillende hosts (en nog een andere nuttige oplossing op het oog), maar er staat vanaf 26 oktober nog geen bed voor me klaar. Dus doe ik tussendoor een suf doch gezellig fotoverslagje van mijn tijd hier in Galicië. Die zit er namelijk alweer bijna op.

Warming up

Officieel werk ik hier 5 dagen per week 5 uur per dag. Maar omdat ik me anders toch maar ga vervelen (stel je voor, dan zou ik achter mijn laptop moeten gaan zitten), werk ik wat vaker. Zodra het licht is (dat is inmiddels zo tussen 8.00 en 8.15 uur), begin ik met poep scheppen. Dat is mijn warming up. Het is namelijk behoorlijk fris ’s ochtends. De paarden poepen samen een kruiwagen met een forse kop erop per dag. Dat soort dingen weet ik nu dus. Zo tegen 9.00 uur maak ik mijn havermoutpap en daarna begint het werk dat er die dag gedaan moet worden.

We werken buiten tot de lunch. Die is ergens rond 13.30 uur. Meestal kookt Siets, dat is elke keer weer een fijne verrassing bij het aanschuiven. Soms kook ik zelf. Dat begint altijd met een wandelingetje naar de moestuin. Man, wat zijn die tomaten hier lekker!

Ontslagen

Tuinafval wegwerken

Soms heb ik een lijstje waar ik uit kan kiezen, soms werken we samen ergens aan. Mijn eigen lijstje bestaat uit dingen als onkruid wieden, compost van de ene naar de andere bak overscheppen en appels plukken, schillen, snijden en invriezen. Verder heb ik aardig wat tuinafval en gesnoeide bomen weggewerkt. En vandaag zijn we bijvoorbeeld samen bezig geweest met het aanvullen van de houtvoorraad voor de winter en voor de broodoven. Ik ben stilzwijgend ontslagen van het schilderwerk. Ik geloof dat mijn hosts het met me eens zijn dat daar niet mijn kwaliteiten liggen.

30 kuub zand

Toen Nick en Chloe hier waren (zie verderop), hadden we een project: the riding arena. Een rechthoekige vlakte die in een rechthoekige zandbak moest veranderen. Dat was aanpoten. Eerst moest het terrein geëffend worden. Dat betekende een hoop gehark en gesleep met stenen. Verder hebben nog een hele tijd aan een aarden wal aan één kant van de riding arena geknutseld en gemozaiekt met stenen. plaggen en zand.

De riding arena in de avondzon

Daarna kwam de zandman (Mr. Sandman). Telkens met een vrachtwagen met 3 kuub zand. In een paar dagen tijd kwam hij 10 keer aanrijden. Al dat zand moest met noest handwerk verdeeld en geëffend worden. Daar heb ik best een sterke rug van gekregen.

Graafplek en kattenbak

De beloning kwam toen Raed en Karachi voor het eerst rollend door hun zandbak gingen. Het feestje werd een klein beetje bedorven toen Sahem en Ghazal het als een geweldige graafplek ontdekten en Lulu, Samra en Q de riding arena als kattenbak in gebruik namen.

We hebben overigens niet als tijdverdrijf 30 kuub zand zitten harken en scheppen. Nu de riding arena er is, kunnen Siets en Tariq trainingen met paarden aanbieden voor gasten.

O ja, ik zei fotoverslag.

Nick en Chloe uit Australië kwamen een weekje helpen. We aten bijna elke avond met zijn drieën op het terras.

Ik heb natuurlijk ook uitstapjes gemaakt. De Camino de Santiago is hier niet ver vandaan en deze verslaafde kon het natuurlijk weer niet laten.

Van 7 naar 27 graden, Een gemiddelde dag in de tijd dat ik hier was. Green and rainy Galicia 🙂

De mannen. Sahem en Ghazal. Toen Tariq en Siets een paar dagen weg waren, mocht ik op ze passen. En op de katten en paarden. De helden bleken ’s avonds in het donker liever niet alleen te zijn.

Karachi en Raed. Ook bekend als de werkverschaffers.

O ja, die eerste foto. Ik ben 2 dagen naar Ourense geweest. Dat staat bekend om zijn thermale baden langs de rivier. ’s Ochtends toen ik wakker werd, was het 5 graden buiten. Toen ik op het treintje stond te wachten, was de temperatuur toch al gauw gestegen naar 8 graden. En daar ging ik. Gezellig samen met louter locals op leeftijd op weg naar een warm bad. En dat dus allemaal gratis en voor niets. Nou ja, het treintje kostte 85 cent. Voor mij dan. Ik geloof dat de rest met een 65+ kaart wapperde.

4 thoughts on “Ondertussen in Galicië

  1. Consuminderen

    Heerlijk dat buiten werken. Het verschil tussen tomaten gewoon uit de grond met de zon er op of substraat supermark5 tomaten begrijpt niemand, tenzij ze het ooit geproefd hebben.

    Zwaar een volle kruiwagen rijden. Ik reed gisteren een kruiwagen vol met zand. Zand heeft een ander soortelijk gewicht, ruikt anders….:-)).

    Buiten werken rustig zonder werkdruk gezellig en goed voor het lijf.

    1. Lonneke Post author

      Het punt hier met kruiwagens rijden is dat het terrein ook niet helemaal vlak is. De sportschool is overbodig geworden 😉 En ja, ik ben helemaal verpest wat tomaten betreft. En straks ben ik toch weer een tijdje overgeleverd aan die supermarktdingen…

  2. Mr FOB

    Los temperaturos ridiculos arriveran aqui tambien. Este fin de semana 23 centigrados.
    Nou ja, zoiets. Het is ook alweer heel wat jaartjes geleden, dat maandje Salamanca.
    Geniet van het moment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *