Blog

¡Vives bien!

Natuurpark Albufera

Afgelopen zondag stond ik om 10 uur ’s ochtends tegelijk met een oudere meneer over dit meer uit te kijken. Het ligt in het natuurgebied Albufera, ten zuiden van Valencia, een halfuurtje met de bus. We wisselden de gebruikelijke dingen uit. ‘Het is al november, maar wat is het nog een heerlijk weer hè?’ ‘Nou, we boffen maar.’ ‘Waar kom je vandaan?’ ‘Uit Nederland.’ ‘Je spreekt goed Spaans (niet, red.). Ben je hier op vakantie?’ ‘Nee, ik volg Spaanse les.’ ‘Ah, blijf je nog lang?’ ‘Een weekje nog.’ ‘En dan weer naar huis?’ ‘Nee, dan naar Mallorca.’ Een goedkeurende blik. ‘¡Vives bien!’ Je leeft goed.

Read more

In transit

Sorry, dat duurde even. Ik wist een tijdje niet zo goed wat te schrijven. Niet omdat er van alles aan de hand is. Eerder het omgekeerde, er is niet zoveel aan de hand. Ik zit sinds 18 oktober in de grote stad. Alsof ik een paar weken in transit ben. Ik wist niet zo goed wat ik van die tussenweken moest vinden. Maar nu wel.

Read more

Pioniers: de vrijheid om te ontdekken

Foto: Tariq Dajani

Sietske Meerloo staakte haar internationale marketingcarrière en ging samen met haar man Tariq op het Spaanse platteland wonen. Ze kozen voor een leven dichtbij de natuur, met onzekerheden, experimenten, vallen en opstaan. ″De grootste vrijheid is dat je fouten mag maken en dat er niemand is die tegen je zegt: ja hallo, wat heb je nou weer gedaan?″

Read more

3 weken in de grote stad

Ik slaap straks meer dan 3 weken in appartementen. Ja, ik ben eruit, ik slaap niet in een park. Het zal wel enorm wennen worden voor een plattelandsvrouw zoals ik. Over hoe een koortsachtige zoektocht naar onderdak begon en eindigde in Valencia. (En nee, dat is niet Valencia op de foto, maar Santander. Ik ben nog nooit in Valencia geweest.)

Iets met plannen en realiteit. En nóg een verboden uitstapje.

Read more

Zo ver zo goed, hoe verder?

Waar gaat het heen?

Dat was een beetje een cliffhanger.  Ik vond 3 maanden van huis een mooi moment om eens te kijken of ik alleen maar aan het genieten was, of dat mijn doel daadwerkelijk dichterbij kwam. En wat doe je als gaat zitten tussenevalueren? (Je ziet, ik heb het kantoorjargon nog niet helemaal kwijt.) Dan ga je kritisch zitten wezen. Ik tenminste.

Ben ik hier al 3 maanden vakantie aan het vieren? Had ik inmiddels niet al veel beter Spaans moeten spreken? Heb ik wel genoeg aandacht voor het tekstschrijf- en boekschrijfgedeelte? (Antwoord: nee.)

En om het nog een beetje dramatischer te maken: ik heb vanaf 26 oktober nergens om naartoe te gaan. Dat is al over 17 dagen. Over 2,5 week word ik om 12.00 uur uit een appartement in Valencia gezet en dan is het nomadenbestaan wel heel letterlijk geworden.

Read more